[New Story??]เมื่อของไทยๆไม่ยอมถูกลืม!?
posted on 20 Apr 2011 00:07 by kannovaku-bakuสวัสดีทุกท่าน
หลังจากดองมานาน ก็หาอะไรลงได้แล้วล่ะนะ
พอดีคิดเนมใหม่ได้..แต่ยังหาชื่อเหมาะๆไม่ได้เลย;w;
"จริงอยู่ว่าเรานั้นได้ตายไปนานแล้ว ในนิทานหรือความเชื่อของพวกเจ้า
แต่การหายไปจากความทรงจำของพวกเจ้านั้นต่างหากคือความตายอันแท้จริง"
แต่การหายไปจากความทรงจำของพวกเจ้านั้นต่างหากคือความตายอันแท้จริง"
[The
O
B
L
I
V
I
ON]*
(*ชื่อชั่วคราว)
เมื่อความเชื่อนั้นรุนแรงเหนือกว่าความตาย

เนื้อเรื่องย่อ
ชีวิตประจำวันอันแสนสงบสุขของ ฉัตร ต้องจบลง เมื่อวันหนึ่ง
ท้องฟ้าสีครามกลับดูมืดมน สายฝนสีดำโปรยปรายลงมายังผืนดิน
แผ่นดินสั่นสะเทือนอย่างบ้าคลั่งดูดกลืนตึกรอบๆหายลงไป เกิดเรือนไทยสีดำ
ซ้อนกันหลายชั้นจนสูงเสียดฟ้างอกขึ้นมาแทนตึกเหล่านั้น ท่ามกลาง
สิ่งก่อสร้างประหลาดนั้นฉัตรถูกตามล่าโดยสัตว์ประหลาดขนาดมหึมาที่เรียกว่า
"วัฏฏะ"(ผู้อยู่ในวังวน) แต่แล้วเด็กหนุ่มก็ถูกช่วยเหลือโดย ชบา เด็กสาวลักลับที่อ้างตัว
ว่าเป็นทวดของทวดๆๆๆๆๆของเขาเอง!!!
ท้องฟ้าสีครามกลับดูมืดมน สายฝนสีดำโปรยปรายลงมายังผืนดิน
แผ่นดินสั่นสะเทือนอย่างบ้าคลั่งดูดกลืนตึกรอบๆหายลงไป เกิดเรือนไทยสีดำ
ซ้อนกันหลายชั้นจนสูงเสียดฟ้างอกขึ้นมาแทนตึกเหล่านั้น ท่ามกลาง
สิ่งก่อสร้างประหลาดนั้นฉัตรถูกตามล่าโดยสัตว์ประหลาดขนาดมหึมาที่เรียกว่า
"วัฏฏะ"(ผู้อยู่ในวังวน) แต่แล้วเด็กหนุ่มก็ถูกช่วยเหลือโดย ชบา เด็กสาวลักลับที่อ้างตัว
ว่าเป็นทวดของทวดๆๆๆๆๆของเขาเอง!!!
แนะนำตัวละคร

ฉัตร
นักเรียนม.ปลายผู้ยังไม่มีเป้าหมายในชีวิต
ได้แต่เรียนๆเล่นๆไปวันๆจนวันหนึ่งเกิดซวย
ถูกอสุรกาย(เปรต)ไล่ล่า จนได้พบกับ ชบา
สาวน้อยลึกลับที่บอกว่าตนมีสายเลือดเดียวกับเขา...
นักเรียนม.ปลายผู้ยังไม่มีเป้าหมายในชีวิต
ได้แต่เรียนๆเล่นๆไปวันๆจนวันหนึ่งเกิดซวย
ถูกอสุรกาย(เปรต)ไล่ล่า จนได้พบกับ ชบา
สาวน้อยลึกลับที่บอกว่าตนมีสายเลือดเดียวกับเขา...

ชบา
"มตะ"(ดูหัวข้อ มตะ)ร่างเด็กสาวโบราณ บรรพบุรุษของฉัตร
ที่เคยสถิตอยู่ในสร้อยเก่าๆที่สืบทอดกันมาในตระกูล
"มตะ"(ดูหัวข้อ มตะ)ร่างเด็กสาวโบราณ บรรพบุรุษของฉัตร
ที่เคยสถิตอยู่ในสร้อยเก่าๆที่สืบทอดกันมาในตระกูล
เกิดขึ้นจากความเชื่อที่จะเปลี่ยนแปลงตัวเองอย่างแรงกล้าของฉัตร
บวกกับสนามพลังประหลาดจากสายฝนสีดำ
ปรากฏตัวออกมาเพื่อปกป้องฉัตรจากเหล่าอสุรกาย"วัฏฏะ"
ภายนอกดูบอบบาง แต่ในยามต่อสู้เธอจะไร้ซึ่งความปรานี
อาศัยอยู่ในอพาร์ทเม้นท์ของฉัตรในฐานะน้องสาว(?)
แต่เพราะคุณเธอคอยจ้ำจี้จ้ำไชลูกหลานไม่ได้ความอย่างฉัตร
ไปเสียทุกเรื่องจึงดูเหมือนจะเป็นแม่เสียมากกว่า(ฮา)
นอกเหนือจากเวลาต่อสู้เธอจะเป็นคนหัวดื้อขี้โวยวาย
แต่บางครั้งก็มีมาดคุณแม่เป็นห่วงลูกออกมาอยู่นิดๆ
ปรากฏตัวออกมาเพื่อปกป้องฉัตรจากเหล่าอสุรกาย"วัฏฏะ"
ภายนอกดูบอบบาง แต่ในยามต่อสู้เธอจะไร้ซึ่งความปรานี
อาศัยอยู่ในอพาร์ทเม้นท์ของฉัตรในฐานะน้องสาว(?)
แต่เพราะคุณเธอคอยจ้ำจี้จ้ำไชลูกหลานไม่ได้ความอย่างฉัตร
ไปเสียทุกเรื่องจึงดูเหมือนจะเป็นแม่เสียมากกว่า(ฮา)
นอกเหนือจากเวลาต่อสู้เธอจะเป็นคนหัวดื้อขี้โวยวาย
แต่บางครั้งก็มีมาดคุณแม่เป็นห่วงลูกออกมาอยู่นิดๆ

อัญชัญ
สาวหวานขี้อาย เรียนอยู่ห้องเดียวกับฉัตร
แอบชอบฉัตรอยู่แต่ไม่กล้าแสดงออก เพื่อน
จึงแนะนำให้ไปร้านขายของเก่าเล็กๆ
และบอกให้อัญชัญซื้อเครื่องรางเสริม
ความกล้า นั่นคือ กระโหลกหน้าผากเสือ(o3o!!)
และเธอได้เผลอปลดปล่อยวิญญาณสมิงที่สิงอยู่ในเครื่องราง
ออกมาโดยบังเอิญ
สาวหวานขี้อาย เรียนอยู่ห้องเดียวกับฉัตร
แอบชอบฉัตรอยู่แต่ไม่กล้าแสดงออก เพื่อน
จึงแนะนำให้ไปร้านขายของเก่าเล็กๆ
และบอกให้อัญชัญซื้อเครื่องรางเสริม
ความกล้า นั่นคือ กระโหลกหน้าผากเสือ(o3o!!)
และเธอได้เผลอปลดปล่อยวิญญาณสมิงที่สิงอยู่ในเครื่องราง
ออกมาโดยบังเอิญ

สมิง
"มตะ"ร่างชายไทยโบราณ ผิวสีดำแดง ตื่นขึ้นจากการหลับไหล
"มตะ"ร่างชายไทยโบราณ ผิวสีดำแดง ตื่นขึ้นจากการหลับไหล
ด้วยความเชื่อมั่นอย่างแรงกล้าที่จะกล้าหาญขึ้นของอัญชัน
รวมกับสนามพลังประหลาดทีเกิดจากฝนสีดำ
นิสัยบ้าๆบอๆ กล้าหาญจนบ้าบิ่น
ชอบการต่อสู้ ชอบแกล้งอัญชัญเป็นชีวิตจิตใจ(เฮ้ย...)
ยกตัวอย่างเช่น การเปลี่ยนห้องนอนของสาวน้อยให้กลาย
เป็นรังหนูในชั่วพริบตา ดูบุคลิกภายนอกเหมือนคนไม่ดี
แต่ก็มีความรับผิดชอบต่อหน้าที่(เป็นพ่อสื่อให้อัญชัญ?)
และเป็นคนพึ่งพาได้ ด้านความสามารถนั้นสูสีกับชบา
ในโลกปัจจุบันทั้งสองได้สู้กันโดยที่ฉัตรและอัญชัญยังไม่ล่วงรู้
ว่าอีกฝ่ายมีมตะเป็นของตัวเองเลยด้วยซ้ำ
นิสัยบ้าๆบอๆ กล้าหาญจนบ้าบิ่น
ชอบการต่อสู้ ชอบแกล้งอัญชัญเป็นชีวิตจิตใจ(เฮ้ย...)
ยกตัวอย่างเช่น การเปลี่ยนห้องนอนของสาวน้อยให้กลาย
เป็นรังหนูในชั่วพริบตา ดูบุคลิกภายนอกเหมือนคนไม่ดี
แต่ก็มีความรับผิดชอบต่อหน้าที่(เป็นพ่อสื่อให้อัญชัญ?)
และเป็นคนพึ่งพาได้ ด้านความสามารถนั้นสูสีกับชบา
ในโลกปัจจุบันทั้งสองได้สู้กันโดยที่ฉัตรและอัญชัญยังไม่ล่วงรู้
ว่าอีกฝ่ายมีมตะเป็นของตัวเองเลยด้วยซ้ำ

ทศกัณฐ์(ร่างแรก)
"มตะ"ร่างยักษ์สิบหน้า สิบมือ เป็นมตะที่แข็งแกร่งที่สุด
"มตะ"ร่างยักษ์สิบหน้า สิบมือ เป็นมตะที่แข็งแกร่งที่สุด
เนื่องจากเป็นตัวละครจากวรรณคดี ที่มนุษย์เป็นผู้
สร้างขึ้น ย่อมถูกเชื่อว่าไม่มีตัวตนอยู่จริงและถูกลืมเลือนได้ง่ายๆ
เขาจึงต้องการสร้างตัวตนของเขาให้ทั้งโลกได้ประจักษ์และรับรู้

สร้างขึ้น ย่อมถูกเชื่อว่าไม่มีตัวตนอยู่จริงและถูกลืมเลือนได้ง่ายๆ
เขาจึงต้องการสร้างตัวตนของเขาให้ทั้งโลกได้ประจักษ์และรับรู้

เปรต
"วัฏฏะ"(ผู้อยู่ในวังวน)เป็นมตะระดับล่างที่ไม่มีสติปัญญาหรือเหตุผล
ออกอาละวาดทำร้ายผู้คนที่ไม่ยอมเชื่อหรือลืมเลือนพวกมันไป
ร่างกายสูงเท่าตึก ปากเท่ารูเข็ม มือใหญ่เท่าใบลาน
ทำร้ายผู้คนแล้วสูบเอาความหวาดกลัว
มาเป็นความเชื่อเพื่อสร้างตัวตนของมันขึ้นมา
มาเป็นความเชื่อเพื่อสร้างตัวตนของมันขึ้นมา
มักปรากฏตัวพร้อมเสียงกรีดร้องแหลมสูงของมัน
ข้อมูลอื่นๆ
วัฏฏะ(ผู้อยู่ในวังวน)
วัฏฏะ คือ ตัวตนที่เกิดจากความเชื่อ หรือตัวตนในเรื่องเล่า
วัฏฏะ คือ ตัวตนที่เกิดจากความเชื่อ หรือตัวตนในเรื่องเล่า
(หลังจากการบอกเล่าย่อมเกิดความเชื่อหรือไม่เชื่อ)
บางครั้งตอนเด็กๆพวกเราอาจยิ่งเชื่อเรื่องเล่าหรือนิทานนั้น
บางครั้งตอนเด็กๆพวกเราอาจยิ่งเชื่อเรื่องเล่าหรือนิทานนั้น
แต่พอโตขึ้น ความรู้และเหตุผลได้เข้ามาแทนที่
ความเพ้อฝันและตำนานปรัมปรานั้นได้ถูกลืมเลือนหายไป
ความเพ้อฝันและตำนานปรัมปรานั้นได้ถูกลืมเลือนหายไป
บางคนก็หันไปหาวัฒนธรรมอื่นๆมากขึ้น
ตัวตนพวกนี้ก็ยิ่งโดนลืมเลือนหนักขึ้นทั้งๆที่เป็นของๆเราแท้ๆ
ตัวตนพวกนี้ก็ยิ่งโดนลืมเลือนหนักขึ้นทั้งๆที่เป็นของๆเราแท้ๆ
วัฏฏะคือตัวตนที่ใกล้จะถูกลืมเหล่านั้น
จากที่เคยปรากฏตัวบ้างเป็นครั้งคราวในยามค่ำคืน
จากที่เคยปรากฏตัวบ้างเป็นครั้งคราวในยามค่ำคืน
จึงได้ออกอาละวาดไม่เว้นทั้งกลางวันกลางคืน
เพื่อฝังตัวตนของมันลงไปในจิตใจของผู้คนอีกครั้ง
เพื่อฝังตัวตนของมันลงไปในจิตใจของผู้คนอีกครั้ง
มตะ(มะตะ,มาตะ=ความตาย,ผู้ตายแล้ว)
มตะเป็นตัวตนที่เกิดจากความเชื่อเช่นเดียวกับวัฏฏะ
มตะเป็นตัวตนที่เกิดจากความเชื่อเช่นเดียวกับวัฏฏะ
แต่มีสติปัญญาและเหตุผลมากกว่า เกิดขึ้นจากความเชื่อ
ในเรื่องต่างๆของมนุษย์หลังจากโดนวัฏฏะเล่นงาน
ในเรื่องต่างๆของมนุษย์หลังจากโดนวัฏฏะเล่นงาน
(คือพอโดนเล่นงานก็เริ่มจะเชื่อเรื่องพวกนี้มาบ้างแล้วล่ะ)
ความเชื่อของหลายๆคนรวมตัวกันเป็นสนามพลังขนาดใหญ่
ความเชื่อของหลายๆคนรวมตัวกันเป็นสนามพลังขนาดใหญ่
มตะที่หลับไหลอยู่จึงถูกสนามพลังนี้บวกกับความเชื่อมั่นอย่างแรงกล้า
สองสิ่งนี้ทำให้มตะมีตัวตนขึ้น
ส่วนมตะที่แข็งแกร่งย่อมต้องใช้ความเชื่อมากกว่า
ส่วนมตะที่แข็งแกร่งย่อมต้องใช้ความเชื่อมากกว่า
เมื่อโดนสนามพลังแล้วจึงได้แค่ตื่นขึ้นมาเท่านั้น ยังไม่มีตัวตน
มตะบางตนจึงกำจัดมตะตัวอื่นเพื่อดูดกลืนตัวตนนั้นมาเป็นของตัวเอง
มตะบางตนจึงกำจัดมตะตัวอื่นเพื่อดูดกลืนตัวตนนั้นมาเป็นของตัวเอง
ข้อมูลเหล่ามตะ

ชบา
มตะ คลาส(ความเชื่อ) บรรพบุรุษ
"บรรพชนของพวกเจ้ากำลังเฝ้ามองพวกเจ้าอยู่"
มตะ คลาส(ความเชื่อ) บรรพบุรุษ
"บรรพชนของพวกเจ้ากำลังเฝ้ามองพวกเจ้าอยู่"
นานมาแล้วคนไทยเชื่อเรื่องวิญญาณบรรพบุรุษและเคารพนับถือเป็นอย่างยิ่ง
ทั้งช่วยในการปกป้องคุ้มครองภัยหรือเรื่องลาภยศเงินทอง
ความสามารถ: -อาวุธหนัก อีโต้ร้อยศพ ดาบขนาดใหญ่ที่ใช้สะบั้นข้าศึกมาแล้วกว่าร้อยคน
-อาวุธสั้น มีดอรัญญิก มีดที่ใช้ล้างอาคมได้ มีความคมมาก
ความสามารถ: -อาวุธหนัก อีโต้ร้อยศพ ดาบขนาดใหญ่ที่ใช้สะบั้นข้าศึกมาแล้วกว่าร้อยคน
-อาวุธสั้น มีดอรัญญิก มีดที่ใช้ล้างอาคมได้ มีความคมมาก
สามารถทำลายวิชาคงกระพันได้(ฟันมหาอุดเข้านั่นเอง)
-คาถาสะเดาะกลอน ปลดได้ทุกล็อคสะเดาะได้ทุกกลอน...ฉัตรมันซ่อนอะไรไว้เก็บไว้ลึกแค่ไหนแม่เปิดได้หมด(น่ากลัวนะนี่- -*)
-คาถาสะเดาะกลอน ปลดได้ทุกล็อคสะเดาะได้ทุกกลอน...ฉัตรมันซ่อนอะไรไว้เก็บไว้ลึกแค่ไหนแม่เปิดได้หมด(น่ากลัวนะนี่- -*)

สมิง
มตะ คลาส(ความเชื่อ) เสือสมิง
"มันคือวิญญาณเสือร้ายที่จำแลงกายได้ เพื่อล่อลวงผู้คนให้หลงติดกับของมัน" เป็นความเชื่อในหมู่นักล่องไพรหรือพรานป่าถึงวิญญาณสัตว์ร้ายที่สิงสถิตอยู่ในป่า
ความสามารถ: -เล็บสมิง(งอกออกมาจากผ้าพันแขน)
-ยันต์มหาอุด สักไว้กลางหลัง อยู่ยงคงกระพัน
-ยันต์มหาอุด สักไว้กลางหลัง อยู่ยงคงกระพัน
ฟันแทง ยิงไม่เข้า
-สมิงจำแลง แปลงเป็นอะไรก็ได้
-สมิงจำแลง แปลงเป็นอะไรก็ได้

ทศกัณฑ์(ร่างแรก)
มตะ(ไม่สมบูรณ์) คลาส(ความเชื่อ)ยักษ์ในวรรณคดี
มตะ(ไม่สมบูรณ์) คลาส(ความเชื่อ)ยักษ์ในวรรณคดี
"กระทืบบาทผาดโผนโจนร้อง กึกก้องฟากฟ้าอึงอุด
มือหนึ่งจับศรฤทธิรุทร มือสองนั้นยุดพระขรรค์ชัย
มือสามจับจักรกวัดแกว่ง มือสี่จับพระแสงหอกใหญ่
มือห้าจับตรีแกว่งไกว มือหกฉวยได้คฑาธร
มือเจ็ดนั้นจับง้าวง่า มือแปดคว้าได้พะเนินขอน
มือเก้ากุมเอาโตมร กรสิบนั้นหยิบเกาทัณฑ์"
เจ้ากรุงลงกา ในวรรณคดีไทย ผู้เป็นใหญ่ในแดนยักษ์
ความสามารถ: -ต่อยรัวเหมือนมีสิบแขน จำแลงแขนทั้งสิบออกมาได้
-เปลี่ยนหัวได้สิบแบบ แต่ละแบบพลังไม่เหมือนกัน
-สังวาลย์ที่ห้อยอยู่กลางลำตัวสามารถถอดแล้ว
แปลงเป็นกงจักรขนาดใหญ่ชื่อวายุภักษ์ได้
ใครมีชื่อโดนๆก็นำมาเสนอได้นะ ฮา
ไว้เจอกันเอนทรี่หน้านะครับ!!
edit @ 20 Apr 2011 20:48:19 by kannovaku


